Kavram ve Duyum

Pierre Bourdieu Bourdieu, kültür üzerine olan yaklaşımını inşa ederken sembolik çıkar, sembolik şiddet, sembolik sermaye üzerine olan teorileri de içeren sembolik iktidarın ve gündelik toplumsal pratiklerin bir tür ekonomi-politiğini geliştirmiştir. Onun sembolik çıkarlar kuramı, toplumsal hayatın sembolik ve fiziksel görünümleri arasındaki girift ilişkiyi, bizzat ekonomik çıkar kavramının kültürel dünyadaki izleğini sürerek, yeniden kavramsallaştırır. Bourdieucü evrende kültür, aynen ekonomik sermayede olduğu gibi, birikim, mübadele veya tatbikin spesifik kuralları tarafından belirlenir. [1] Bu evrende kültürel sembol ve pratiklerin tümü, toplumsal ayrımın ( social distinction ) keskinleşmesine katkıda bulunur. Bundan dolayıdır ki, toplumsal ayrım, sembolik biçimi ne olursa olsun, toplumsal hayatın en köklü boyutunu oluşturmaktadır. [2] Ayrımı toplumsal yaşamın merkezine oturtmak, iktidarın yeni görüngülerinin su yüzeyinde belirmesini olanaklı kılar. Bourdieu, iktidarı ve gücün...

Pierre Bourdieu’nün ölümüyle birlikte, toplumsal eleştiri ile iş­tigal edenler bir müttefiklerini kaybettiler. Bourdieu, 1995′ten beri “ Tietmeyer  düşüncesine” ve her türden egemenin o sıra­dan inancını oluşturan liberal ekonomizme karşı mücadelele­rin daha fazla yankı kazanmasına o denli katkıda bulunmuş­tur ki bu, pratik düzeyde bir müttefikliktir. Act-Up’ın, işsizler hareketinin, evraksızların, radikal sendikacıların, küreselleş­me karşıtlarının, 1995 grevcilerinin ve üzerlerine “dünyanın sefaletinin” çöktüğü herkesin yanında yer almıştı. Hatta,  Dün­yanın Sefaleti ‘nde , “koşullardan kaynaklı sefalete”, (bir orkest­radaki “ikinci keman” gibi) istikrarsız, dayanılmaz, sallantılı konumdaki eyleyicilerin maruz kaldığı “konumlardan kay­naklı sefaletin” incelenmesini ekleyerek toplumsal acının ana­lizini geliştirmişti. Pierre Bourdieu Bourdieu basitçe şunu söylüyordu: isyan etmekte haklıyız, isyan etmenin haklı sebepleri vardır. Muhtemelen bu alanda Sartre’dan çok Fouca...

Pierre Bourdieu Bourdieu, sosyolojiye siyasi bir misyon yükler. Toplumsal dünya algısı, bu dünyada yer alan tahakküm ağının açığa çıkarılmasıyla başlar, böyle bir dünyada sosyoloğun temel görevi, tahakkümün görünümlerini ortaya sermektir. Kuşkusuz sosyolojinin bizzat kendisinin politikaya dönüşmesi, gündelik siyasal deneyimin içinde angaje olmak ile örtüşebilir. Nitekim Bourdieu’de gündelik hayatta sokakta olmuş ve tahakkümün açık ve gizli formlarına karşı (özellikle neoliberalizmin kuşatıcılığına karşı küreselleşme karşıtı hareket ağının içinde) mücadele etmiştir. Fakat Bourdieu’nün angajeliği, Sartre’da cisimleşen doğrudan angaje entelektüeller figürünün tam karşısında konumlanır. Öncelikli olarak, sosyolojinin ahlâk felsefesi ile olan teorik bağlantısını koparır. Sosyoloji, ahlâki eylemin olasılığı ile toplumsal zeminin nasıl gerçekleşebileceğini söyleyebilir, fakat eylemin ahlakiliğinin ideolojik yönelimini belirleyemez. Tahakkümün, bireylerin en derin psişik katmanlarına kada...